Wie heeft het hier voor het zeggen?

Ken je dat, dat je in een vergadering zit en dat er een paar mensen zijn die het hoogste woord hebben? Ik verwonder mij zelfs wel eens over mijzelf. In het ene overleg heb ik het hoogste woord, terwijl ik bij een andere bijeenkomst weinig inbreng. Hoe werkt dat toch? Het  gaat hier over “Wie heeft het hier voor het zeggen?”

Van teamleiders krijg ik regelmatig de vraag wat zij moeten doen om ervoor te zorgen dat iedereen zich gehoord voelt in het team. Het zijn altijd dezelfde die hun inbreng leveren, terwijl andere zwijgen en in de wandelgangen doorpraten. “Hoe krijg ik iedereen betrokken?”

Mijn antwoord luidt: Door je meer bewust te worden van ranking. Van status en machtsverhoudingen in je team. De wijsheid over ranking haal ik uit de opleiding Deep Democracy.

Hier in het Westen gaan wij wat ambivalent om met hiërarchie. Ten opzichte van bijvoorbeeld Oosterse culturen als Thailand, zijn wij minder open over deze statusverschillen.

We willen graag allemaal gelijk zijn, onze inbreng hebben en meedenken. Terwijl de verschillen er wel degelijk zijn. Zij bepalen mede wie het in een team voor het zeggen heeft.

Laatst vroeg ik na een actieve oefening aan alle teamleden om op volgorde te gaan staan van wie het voor het zeggen had gehad tijdens deze opdracht. Dat voelde gek voor teamleden, maar onwennig deden ze het toch. Binnen 1 min stond iedereen op zijn plek! (pas wel op dit kun je niet zomaar in elk team even doen)

Natuurkundige en Psychotherapeut Mindell heeft een simpel maar doeltreffend model ontwikkeld waarmee je kunt voorspellen hoe zeker iemand zichzelf in een groep voelt.

Dit model staat afgedrukt in het boek Corporate Tribes van Jitske Kramer en Danielle Braun. Wat trouwens een echte aanrader is om te lezen. Het is een geweldig boek over organisatieculturen. Met prachtige verhalen over culturen in verre landen en wat bedrijven kunnen leren van hoe zij hun samenleving inrichten.

Ik zal het model bijvoegen.

test je sociale positie

test je sociale positie

Je kunt jezelf eens vergelijken met de groep mensen met wie jij in een vergadering zit. Hoe hoog is jouw rank? Belangrijk om te weten is dat het om zelfperceptie gaat van je eigen sociale positie.

Mensen die zichzelf hoog ranken, kun je herkennen aan hun standvastige standpunten, hard lachen en andere van hun mening overtuigen. Wat gebeurt er als jij jezelf, al dan niet bewust, lager op de sociale ladder inschat dan groepsgenoten?

Voor teamleiders helpt dit model om met `rankingogen´ naar het overleg te kijken… je ziet een complete apenrots.

Succes met zeggen wat er gezegd moet worden.

Stralende groet,

Inge Smak

Geplaatst in Geen categorie

Vandaag snap ik het eindelijk; “ik ben een Vrijheidsstrijder”

Bevrijdingsdag 2014

Vandaag snap ik het eindelijk; “ik ben een Vrijheidsstrijder”

Opeens vallen een aantal waardevolle puzzelstukjes in elkaar op deze ochtend. Het is bevrijdingsdag. Ik ben vrij. Vrij om te doen waar ik in geloof. Waar ik voor wil staan. Mijn talent te leven. Waarom is dat dan toch zo moeilijk?

Gisteravond zat ik op de bank bij mijn oma, van 93 jaar oud. We keken naar de beelden van de dodenherdenking. Op verhalen van mensen reageerde ze kil. “Mens, wat maakt mij dat uit”, hoorde ik haar soms brommen. “Waarom huil je voor je overleden opa, het is zo lang geleden”.  “Misschien wel, omdat zij nu kan voelen hoe verdrietig het geweest moet zijn”, opperde ik. “Als je de oorlog meemaakt, is het misschien wel te heftig om te voelen wat het met je doet”. “Mijn generatie is toeschouwer, wij kunnen ons gevoel toelaten, omdat we meeleven, maar niet doorleven”. Mijn oma knikt. Opeens begrijp ik waarom mijn oma haar gevoelens nooit toont. En misschien wel niet meer voelt.

Zaterdag las ik de mooie aankondiging van een door mij zeer gewaardeerd oud collega, Marleen Bekker. Zij gaat zich inzetten voor vrouwen die teveel moeten van zichzelf.  Over hoe ze dat zelf geleerd heeft schrijft ze: “door weer te gaan voelen”. Ik herken mij in haar verhaal en voel mij er tot aangetrokken. Mijn eigen pad gaat ook over leren vertrouwen op mijn gevoel en dit weten in te zetten. Ik heb mij zo vaak niet begrepen gevoelt, mij afgevraagd waarom mensen niet doorhadden dat ik het goed bedoelde.

Vandaag snap ik het!! De wereld waarin ik leef is vrij. Bepaalde landen buiten beschouwing gelaten verdrietig genoeg. Maar Nederland is een vrij land. Wij kunnen onze dromen verwezenlijken.

Ik zag opeens de link met mijn werk. Ik begeleid mensen in teams om samen te werken. We gebruiken daar o.a. het teamrol model van Belbin bij. Om mensen te leren dat er verschillende persoonlijkheidstypes zijn, die dingen anders zien en anders aanpakken. Dat het volkomen logisch is dat niet iedereen hetzelfde doet en denkt zoals jij. Iedereen heeft zijn toegevoegde waarden en een plek in het geheel. Deze trainingen verzorg ik nu 2 jaar en steeds dacht ik, prachtig hoe het mensen in gesprek brengt, maar volgens mij gaat het hier niet echt om. Maar ik wist niet wat dan wel.

Vandaag weet ik het:  We moeten elkaar weer leren vertrouwen. De goede intenties van een ander gaan zien. Mijn ouders en grootouders hebben gevochten voor de vrijheid en Nederland weer opgebouwd. Het was iedereen voor zich, zorgen dat je het weer goed kreeg. Niemand was te vertrouwen. Mensen hadden verraden of waren verraden. Vertrouwen in andere en je zelfvertrouwen hadden een flinke knauw gekregen. Wantrouwen was aan de orden van de dag. Er was schaarste in alles.

Nu leef ik in overvloed. Er is genoeg voor iedereen. En we zijn bezig om te leren dat we elkaar kunnen vertrouwen. Natuurlijk helpen die talenten modellen daarbij. Het geeft een taal. Maar eigenlijk gaat het daar niet om. Gaat het er meer om of we elkaar weer kunnen vertrouwen. De goede intenties van een ander zien en bovenal die van jezelf erkennen. Kunnen we ons weer open stellen voor andere ideeën en opvattingen.  Ons hart weer open zetten en gaan voelen.  Leren van vroeger, en de pijn afsluiten.  We zijn namelijk vrij. Als we dat kunnen, dan wordt samenwerken mogelijk. Dan ben je vrij om te doen waar je goed in bent, waar je in gelooft en waar jij voor wilt leven. Ik geloof in de goede intenties van mensen.  En tot mijn eigen vreugde, heb ik mensen om mij heen gevonden die dat ook geloven. Mijn geloof en vertrouwen in andere mensen groeit daardoor. En ook mijn zelfvertrouwen neemt een vlucht. Ik wil mijn steentje bijdragen aan een veilige en leefbare wereld, waarin iedereen zich vrij en gewaardeerd voelt. Nu weet ik dat ik mensen tegen ga komen op mijn pad die denken “ jij bent niet te vertrouwen, waarom heb jij het goed met mij voor”. En dan vertrouw ik erop dat er voor hen ook een dag komt dat het kwartje valt. Ik zet mij daarvoor in.

Vanaf vandaag ben ik een vrijheidsstrijder! Voor altijd…

Inge Smak

Geplaatst in Geen categorie

Inge Smak.nl online!

Welkom op mijn site. Voor het eerst in mijn leven een online platform met mijn eigen naam. En met een reden! Ik wil graag bijdrage aan een wereld waarin leren leuk is. Waarin samenwerken een feest is ipv een moeilijke exercitie.

Op deze website ga ik mijn leerervaringen en inzichten delen.  Zodat jij als lezer soms voortijdig inzicht hebt, herkenning vindt of geprikkeld wordt na te denken.

Naast leren van mijn eigen fouten, leer ik ook ‘graag van fouten van anderen’. Dan hoef ik ze niet meer te maken. Eigenlijk ben ik dus ook een beetje lui, ik geniet namelijk graag  en daar heb ik ook tijd voor nodig.  Dagje strand met de kinderen, lekker koken, relaxen met een boek, sporten met mijn man of een avondje theatersport met vrienden.

Zonder gekheid. Als trainer zie ik mijzelf als een levend voorbeeld van hoe je je talent kunt leven, effectief kan communiceren en daarmee goed kan samenwerken. Ik laat zien hoe effectief gedrag er uit kan ziet. Ik train mijzelf dagelijks om het goede voorbeeld te kunnen zijn. Ik lijd eronder en pluk er de vruchten van. Ik weet wat het kost en ik weet wat het je oplevert om echt in je kracht te staan. Ik ben topsporter in effectief gedrag. Of het mij dus altijd lukt? Welnee! Sven kramer wint ook niet elke dag goud. Wanneer ben ik dan wel succesvol? Op de momenten dat het er voor mij echt toe doet. De rest is trainingstijd. Oefenen, oefenen, oefenen. Veel reflecteren en lachen als het mislukt.

 

Geplaatst in Geen categorie